Styczeń

Orfeusz w piekle

Jakub Offenbach

Najbliższe spektakle

Kup bilet Kup bilet Kup bilet

Premiera

12 kwietnia 2018

Czas trwania

Opis

Operetka w dwóch aktach. Akcja rozgrywa się w starożytności, w Grecji i w...piekle. 

Akt I Dyrektor konserwatorium Orfeusz i jego żona Eurydyka mieszkają w Tebach. Ich miłość dawno już wygasła. Eurydyka kocha pszczelarza Arysteusza, Orfeusz – pasterkę Pomponię. Małżonkowie żyją jednak razem, ponieważ Los przeznaczył im taką rolę. Aby go oszukać, Arysteusz ma porwać Eurydykę. Podczas rozmowy, przypadkiem uderza ją w głowę i Eurydyka umiera. Okazuje się, że Arysteusz to w rzeczywistości bóg piekieł – Pluton, który w ten sposób uprowadza ukochaną do swojego królestwa. Kiedy Orfeusz dowiaduje się o śmierci żony, cieszy się, iż nareszcie może połączyć się z Pomponią. Tymczasem Los rozkazuje mu prosić Jowisz o powrót Eurydyki na ziemię. Chcąc nie chcąc, Orfeusz wędruje na Olimp. Jowisz postanawia zwrócić mu Eurydykę. Zaintrygowany opowieściami o jej urodzie, postanawia ją jednak wcześniej zobaczyć i wraz ze swoją świtą udaje się do piekieł.

Akt II Pluton zamknął Eurydykę w swojej komnacie, ale Jowisz zamienił się w muchę i wślizgnął do niej przez dziurkę od klucza. W przebraniu zabiera ją na ucztę, a po balu chce z nią uciec na Olimp. Pluton przejrzał jednak jego plany i przypomina o złożonej obietnicy – musi zwrócić Eurydykę. Jowisz postanawia więc przechytrzyć Plutona. Orfeusz może odzyskać swoją żonę dopiero wtedy, kiedy dotrą do rzeki Styks, a on ani raz nie spojrzy na Eurydykę. Tymczasem Jowisz rozpętał burzę i Orfeusz ogląda się odruchowo na odgłos grzmotu. Eurydyka musi pozostać na Olimpie jako jedna z bachantek, a jej szczęśliwy małżonek sam powraca na ziemię do ukochanej Pomponii. Smuci się tylko Los... 

(Streszczenie według "Przewodnika operetkowego" L. Kydryńskiego)

Realizacja

Realizatorzy:

kierownictwo muzyczne: Warcisław Kunc

reżyseria: Maria Sartova

scenografia: Yves Collet

kostiumy: Anna Chadaj


Prof. dr hab. WARCISŁAW KUNC

Dyrygent polskich i zagranicznych scen operowych, posiadający niezwykle szeroki repertuar symfoniczno-operowy. Sprawował kierownictwo muzyczne w ponad 60 spektaklach operowych, operetkowych, musicalowych i baletowych. Twórca festiwali operowych oraz programów edukacyjnych. Absolwent Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej w Warszawie; specjalność Dyrygentura operowo-symfoniczna pod kierunkiem prof. Bogusława Madeyai prof. Henryka Czyża. Żywo interesuje się menagementem kultury. Jest członkiemStowarzyszenia Dyrektorów Teatrów, współpracuje z SGH w Warszawie.Prowadzi czynną działalność pedagogiczną. Od roku 2010 profesor Akademii Muzycznej w Poznaniu, kierownik Katedry Dyrygentury Symfoniczneji Operowej. Od sezonu 2016/2017 dyrektor Opery Bałtyckiej w Gdańsku.


MARIA SARTOVA

Absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie, jedna z ostatnich uczennic prof. Ady Sari, kontynuowała studia wokalne z Giną Cignia w Mediolanie z Camillem Mauranem w Paryżu i w Aachen z Rudolfem Bautzem. Po debiucie w Operze Wrocławskiej i w Teatrze Wielkim w Warszawie, karierę wokalną związała ze scenami europejskimi śpiewając główne partie we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Izraelu i Stanach Zjednoczonych. Szczególne uznanie zdobyła interpretacją partii Tatiany w "Eugeniuszu Onieginie" Piotra Czajkowskiego.
Dla Radia France dokonała licznych nagrań muzyki kameralnej i operowej z towarzyszeniem Orchestre National i Orchestre Philharmonique. Spotkanie i współpraca w Paryżu z Bronisławem Horowiczem, uczniem Leona Schillera, wybitnym reżyserem operowym staje się początkiem zmian w jej życiu artystycznym. Realizuje dla telewizji polskiej i francuskiej filmy dokumentalne poświęcone wybitnym postaciom polskiego i francuskiego życia kulturalnego, z udziałem wybitnych aktorów takich jak Leslie Caron, Andrzej Seweryn, Maria Laborit, Alexandra Stewart…  Od 2002 współpracuje jako reżyser z teatrami operowym.


YVES COLLET

Scenograf, reżyser świateł. Krytycy mówią o nim, że jest grafikiem scenografii i malarzem światła. Przez wiele lat związany z Théâtre des Quartiers d’Ivry, gdzie współpracował z Adelem Hakim („Antygona” Sofoklesa – nagroda krytyków dla najlepszej scenografii spektaklu zagranicznego w Palestyńskim Teatrze Narodowym, „Biała róża” B. Travena, „Miarka za miarkę” Shakespeare’a, „Skarbonka” Eugène’a Labiche’a) i Élisabeth Chailloux („Playboy zachodniego świata” Johna Millinghtona Synge’a, „Iluzja” Pierre’a Corneille’a, „Fedra” Seneki). Od 1997 roku współpracuje stale z Emmanuelem Demarcym-Motą, najpierw w Comédie de Reims, a następnie, od 2008 roku, w Théâtre de la Ville w Paryżu, w którego zespole artystycznym pełni funkcję scenografa. Zrealizował tam m.in. spektakle: „Wiktor albo dzieci u władzy” Rogera Vitraca, „Bouli – rok zerowy” Fabrice’a Melquiota, „Nosorożec” Ioneski. Za scenografię do „Sześciu postaci scenicznych w poszukiwaniu autora” Luigiego Pirandella otrzymał Nagrodę Główną francuskiej krytyki, a w sezonie 2013/2014 przedstawienie to było pokazywane w całej Francji i na świecie: m.in. w Nowym Jorku, Los Angeles, San Francisco, Santiago, Buenos Aires, Londynie, Berlinie, Barcelonie, Petersburgu, Moskwie i Seulu. Współpracuje z wieloma reżyserami, takimi jak: Brigitte Jaques-Wajeman („Zabawa” według Nikomedesa, „Suréna”, „Sofonisba” Corneille’a, „Okrutne i czułe„ Martina Crimpa, „Tartuffe” Moliere’a), Claude Buchvald („Falstaff” według „Henryka IV” Shakespeare’a, „Dyrektor teatru” Mozarta, „Mozart/Salieri”, „Tete d'Or” Paula Claudela, sztuki Valèrego Novariny. Oprócz tego współpracował z takimi artystami, jak: Jean-Pierre Garnier, Philippe Lanton, Hassane Kassi Kouyaté, Virginie Fouchault, Jacques Vincey, Magali Léris, Philippe Adrien, Denis Lavant, François Regnault, Martine Paschoud, Victor Gauthier-Martin, Catherine Dasté, Christian Germain, Mario Gonzales, François Kergoulay, Claude Merlin, Bernard Crombey i Maurice Benichou. [biografia pochodzi ze strony terazteatr.pl]


ANNA CHADAJ

Studiowała na Wydziale Rzeźby oraz na Wydziale Scenografii na której obroniła dyplom z wyróżnieniem w 2006 roku. Tworzy scenografie i kostiumy do spektakli w teatrach dramatycznych, muzycznych, operach oraz teatrach lalek. Współpracuje z wieloma teatrami w Polsce. W 2015 roku reprezentowała Polskę na wystawie podsumowującej 25-lecie kostiumografii światowej na quadrienalle scenograficznym w Pradze oraz na Costume design at the turn of the century: 1990–2015 w A. A. Bakhrushin State Central Theatre Museum w Moskwie. Jest autorką kostiumów Ceremonii Otwarcia Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W sezonie teatralnym 2013/2014 otrzymała Złotą Maskę za najlepszy spektakl w teatrach lalkowych (Koralina), a w sezonie 2016/2017 w Łodzi otrzymała Złotą Maskę za najlepsze kostiumy do spektaklu Lamaila. W jej dorobku znajdują się m.in.: Doktor Żywago w Białymstoku, Lamaila w Łodzi, Koralina w Łodzi, Mała Syrenka w Rzeszowie; Umwuka we Wrocławiu (wyróżnienie za najlepszą scenografię sezonu teatralnego 2013/2014 wg portalu teatralnego Teatr dla Was) czy Woyzeck w Olsztynie.

Aktualności

15.01.2018

Ferie w Operze Bałtyckiej

Ferie już za dwa tygodnie! Opera Bałtycka proponuje spędzenie zimowego czasu kreatywnie, podczas artystycznych spotkań w operze.

zobacz wszystkie

PROJEKT I WYKONANIE PROJECT8.PL

STRONA WYKORZYSTUJE PLIKI COOKIES.

Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w COOKIES. Pozostając na stronie godzisz się na zapisywanie plików cookies w Twojej przeglądarce.