Halka
Stanisław Moniuszko
libretto Włodzimierz Wolski
premiera 6 lutego 2010
kierownictwo muzyczne Andrzej Straszyński
reżyseria i scenografia Ewelina Pietrowiak
współpraca scenograficzna i kostiumy Katarzyna Zawistowska
choreografia Roman Komassa
czas trwania 2 h 30' (jedna przerwa)
oryginalna wersja językowa
obsada 17, 18, 20 grudnia 2011:
| Halka | Katarzyna Hołysz |
| Jontek | Paweł Skałuba |
| Stolnik | Daniel Borowski |
| Zofia | Anna Fabrello |
| Janusz | Bartłomiej Misiuda |
| Dziemba | Łukasz Goliński |
| Dudziarz | Taras Kuzmych |
| Góral | Łukasz Wroński |
Okazuje się, że tematyka dzieła jest jak najbardziej współczesna, gdyż rozwarstwienie społeczeństwa, o którym opowiada dzieło, powraca także i dziś. Tak samo jak w XIX wieku, tak też współcześnie wzrusza nas historia wielkiej miłości, zdrady i zazdrości. Halka Moniuszki to arcydzieło, pełne nastrojowej muzyki, które jest nam jakże bliskie.
Halka była pierwsza operą Moniuszki. Komponował ją w prowincjonalnym Wilnie, marząc o napisaniu takiego dzieła, jakie tworzyli wielcy włoscy i francuscy kompozytorzy tamtego okresu – Donizetti, Bellini, Auber, Rossini. Tyle, że z polskim tematem i wykorzystującym elementy polskiej muzyki. Na pozór banalna historia (szlachcic uwodzi i porzuca chłopkę) w roku powstania dzieła (1848) musiała wyglądać wręcz wywrotowo. Dwa lata wcześniej galicyjscy chłopi rzucili się z siekierami na szlacheckie dwory. Temat relacji wieś-dwór był wówczas niezwykle ostry i kłopotliwy. Dziś jest on zupełnie obcy i do dyspozycji mamy historię nieszczęśliwych ludzi, którzy niefortunnie lokują swoje uczucia. Moniuszko wystawił dzieło skromnymi siłami wileńskimi i musiał czekać aż 10 lat (winę za to ponosił pewnie drażliwy temat), nim wystawił je warszawski Teatr Wielki. Warszawa była wstrząśnięta – do tej pory jeszcze żaden z polskich kompozytorów nie napisał opery z takim rozmachem, świetnie wykorzystującej zachodnie wzory, dającej śpiewakom, chórowi, baletowi i orkiestrze możliwości popisu (w głównych partiach wystąpili najlepsi polscy śpiewacy tamtych czasów – Paulina Rivoli jako Halka i Julian Dobrski jako Jontek). A przy tym w muzyce pobrzmiewała nuta narodowa (co w czasach zaborów było szczególnie przez publiczność cenione) i słowiańska (potraktowanie chóru nie jako ozdobnika, jak bywało to w operach włoskich, ale jako pełnoprawnego bohatera opery). Prędko i na swoje nieszczęście Halka stała się dziełem narodowym, wyniesionym na piedestał, wrzuconym w formalinę nawyków, patetycznym, przez co pozbawionym ludzkiego oblicza. Stała się utworem, którym uświetnia się inauguracje, otwarcia i rocznice, dziełem które się ceni, a nie kocha. Do dziś każda inscenizacja wykraczając poza XIX-wieczny kanon narażona jest na ataki konserwatywnej części krytyki. Wierzymy, że nasza inscenizacja Halki, przyczyni się, do tego, że publiczność potraktuje to dzieło nie z szacunkiem, ale z miłością.
Cena:
| data | sektor A | sektor B | sektor C | |||
| normalny | ulgowy | normalny | ulgowy | normalny | ulgowy | |
| 17, 18 XII | 70 zł | 50 zł | 60 zł | 45 zł | 45 zł | 30 zł |
| 20 XII | 60 zł | 50 zł | 50 zł | 35 zł | 40 zł | 25 zł |
