Ariadna na Naxos
Richard Strauss
inscenizacja i reżyseria Marek Weiss
scenografia Hanna Szymczak
niemiecka wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną
Pomorska Nagroda Artystyczna 2009 (Marek Weiss - inscenizacja i reżyseria)
| Majordomus | Ryszard Ronczewski |
| Nauczyciel muzyki | Zbigniew Macias |
| Kompozytor | Karolina Sikora |
| Tenor (Bacchus) | Patrick Bladek |
| Oficer | Łukasz Wroński |
| Tancmistrz | Ryszard Minkiewicz |
| Perukarz | Krzysztof Rzeszutek |
| Lokaj | Łukasz Goliński |
| Zerbinetta | Julia Iwaszkiewicz (15 , 17 X), Aleksandra Buczek (16 X) |
| Primadonna (Ariadna) | Katarzyna Hołysz |
| Arlekin | Bartłomiej Misiuda |
| Scaramuccio | Paweł Skałuba |
| Truffaldin | Piotr Lempa |
| Brighella | Adam Zdunikowski |
| Najade | Anna Fabrello |
| Driada | Monika Fedyk-Klimaszewska |
| Echo | Anna Mikołajczyk |
dyrygent José Maria Florêncio
Obsada 6 października 2010 (Teatr Wielki w Poznaniu):
| Majordomus | Ryszard Ronczewski |
| Nauczyciel muzyki | Zbigniew Macias |
| Kompozytor | Ariana Chris |
| Tenor (Bacchus) | Patric Bladek |
| Oficer | Łukasz Wroński |
| Tancmistrz | Ryszard Minkiewicz |
| Perukarz | Krzysztof Rzeszutek |
| Lokaj | Łukasz Goliński |
| Zerbinetta | Aleksandra Buczek |
| Primadonna (Ariadna) | Katarzyna Hołysz |
| Arlekin | Barłomiej Misiuda |
| Scaramuccio | Paweł Skałuba |
| Truffaldin | Piotr Lempa |
| Brighella | Adam Zdunikowski |
| Najada | Anna Fabrello |
| Driada | Monika Fedyk-Klimaszewska |
| Echo | Anna Mikołajczyk |
Spektakl Ariadna na Naxos, zakup instrumentów muzycznych, na których gra Orkiestra Opery Bałtyckiej zrealizowano przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
.jpg)
Jedna z najtrudniejszych oper do wystawienia w historii całego gatunku. Jej akcja dzieje się w domu najbogatszego człowieka Wiednia, ale to może być również bogacz z Moskwy, Londynu, czy Gdańska. To metaforyczna postać właściciela nas – artystów. Płaci, wymaga i chce decydować o zawartości naszych dzieł sztuki. Zawsze byliśmy niewolnikami mecenasów i zawsze potężnym motorem sztuki był nasz bunt wobec tej zależności. Dzisiaj w świecie powszechnego materializmu nie jest on tak widoczny. Ale wciąż są tacy, którzy nawet wobec tak „sprawiedliwego” mecenasa, jakim jest demokratyczne społeczeństwo, buntują się i walczą o kreowanie tych wartości, jakie sami wyznają. Opera Bałtycka należy dzisiaj do wąskiego grona tych buntowników. Jesteśmy przekonani, że przymus zaspokajania masowych potrzeb jest dla sztuki śmiertelnym zagrożeniem. Jej głos jest elitarnym luksusem w świecie totalnej konsumpcji. Próby podawania na jednym talerzu efektownych bredni na modłę powszechnych gustów razem z poezją wielkich, bezkompromisowych myślicieli prowadzi do skażenia duszy i zamienia nasz świat w dom wariatów. O tym opowiada ten spektakl.
Ariadna na Naxos pierwotnie miała być jednoaktową operą, do której libretto napisał Hofmannsthal. Premiera tego dzieła odbyła się w 1912 roku. Jednak cztery lata później został dopisany do niego prolog i tak powstała opera znana nam współcześnie. Utwór składa się z dwóch części: z prologu i opery. Właściwie pierwsza część dzieła pokazuje kulisy tego, co wydarzy się w drugiej części, mamy więc tutaj do czynienia z operą w operze.
Prolog to komediowe ukazanie zakulisowego życia operowego. Druga część to właściwy spektakl - przedstawiony już na poważnie, w którym ukazany zostaje ból Ariadny, porzuconej przez kochanka. Ból, o którym, jak twierdzi Zerbinetta, zapomni dzięki nowej miłości. Te dwie postaci kobiece reprezentują odmienne postawy. Zarbinetta traktuje życie jako dobrą zabawę, a Ariadna – jako dochowywanie wierności zasadom. W naszej inscenizacji symbolizują one sztukę popularną i elitarną. Ariadna jest artystką, nie potrafi pogodzić się z faktem, że sztuka popularna zawładnęła masami. Uprawiając swój elitarny zawód artystki, poszukując prawdy i wzruszenia w świecie, chce zupełnie czegoś innego – blichtru i chwilowego zapomnienia, czuje się niekomfortowo, jest bliska schizofrenii. Mimo to postanawia kontynuować swoje powołanie. Mamy nadzieję, że dzieło Straussa w naszej inscenizacji wzbudzi w widzach potrzebę obcowania ze sztuką mądrą, piękną i najwyższych lotów.
