Styczeń

Archiwum

Ariadna na Naxos

Richard Strauss

Jedna z najtrudniejszych oper do wystawienia w historii całego gatunku. Jej akcja dzieje się w domu najbogatszego człowieka Wiednia, ale to może być również bogacz z Moskwy, Londynu, czy Gdańska. To metaforyczna postać właściciela nas – artystów. Płaci, wymaga i chce decydować o zawartości naszych dzieł sztuki. Zawsze byliśmy niewolnikami mecenasów i zawsze potężnym motorem sztuki był nasz bunt wobec tej zależności. Dzisiaj w świecie powszechnego materializmu nie jest on tak widoczny. Ale wciąż są tacy, którzy nawet wobec tak „sprawiedliwego” mecenasa, jakim jest demokratyczne społeczeństwo, buntują się i walczą o kreowanie tych wartości, jakie sami wyznają. Opera Bałtycka należy dzisiaj do wąskiego grona tych buntowników. Jesteśmy przekonani, że przymus zaspokajania masowych potrzeb jest dla sztuki śmiertelnym zagrożeniem. Jej głos jest elitarnym luksusem w świecie totalnej konsumpcji. Próby podawania na jednym talerzu efektownych bredni na modłę powszechnych gustów razem z poezją wielkich, bezkompromisowych myślicieli prowadzi do skażenia duszy i zamienia nasz świat w dom wariatów. O tym opowiada ten spektakl.

Premiera

30 października 2009

Czas trwania

2 h 20' (jedna przerwa)

Carmen

Georges Bizet

"To arcydzieło ma wiele warstw, a każda z nich ma swoich zwolenników walczących o „jedynie słuszną” interpretację. My nie chcemy narzucać naszej rytualnej opowieści pozbawionej rodzajowości, jako jedynie słusznej, ale zapraszamy do uwzględnienia jej w wachlarzu możliwych interpretacji tego genialnego dzieła muzycznego, które nie od razu zyskało akceptację po premierze i kompozytor przypłacił życiem klęskę pierwszej prezentacji przed tłumem ignorantów. Trzeba było czasu, żeby Carmen zajęła miejsce na szczycie operowych arcydzieł granych na całym świecie z niesłabnącym powodzeniem. Hiszpańska historia opisana przez francuskiego literata z muzyką francuskiego kompozytora niewiele ma wspólnego z Hiszpanią, prócz tematu corridy i ognistej bohaterki. Ale takie kobiety rodzą się pod każdą szerokością geograficzną, a corrida jest tylko tłem dla postaci Escamilla, czyli prawdziwego macho, który przecież coraz rzadziej, ale jednak pojawia się i w innych krajach. Nas interesuje więc nie tyle koloryt hiszpański utrwalony w setkach stereotypowych inscenizacji, ile opowieść o kobiecie, która żyła w przekonaniu, że tak jak mężczyzna ma prawo wyboru miłości i prawo odmowy, kiedy miłości nie czuje. Pozornie oczywista sprawa, która jest podstawą równouprawnienia, szwankuje notorycznie nie tylko w Hiszpanii, ale wszędzie, w tym również w kraju nad Wisłą. Nasz spektakl jest apoteozą kobiety, która czuje się wolna i jest gotowa za tę wolność zapłacić najwyższą cenę. To kolejna premiera, która taką apoteozę zawiera. Traviata, Ariadna, Butterfly, Tatiana, Pamina, Madame Curie – oto galeria heroicznych kobiet, które podziwiamy. Męski świat, który na nie wydaje nieubłagany wyrok, jest w naszym przekonaniu wart potępienia. Analiza zadufania i obłudy męskiego punktu widzenia na sprawy miłości jest więc zasadniczym tematem naszej interpretacji Carmen".

Marek Weiss

Premiera

21 kwietnia 2012

Czas trwania

3 godz. (w tym dwie przerwy)

Così fan tutte

Wolfgang Amadeusz Mozart

Ten spektakl zamyka cykl naszych premier Mozartowskich, które uważałem za fundament repertuarowy każdego szanującego się teatru operowego. Mozart i dzieła współczesne są jak dwa skrzydła, bez których nie sposób uprawiać muzyki i teatru jednocześnie na odpowiednim poziomie. Spektakl Cosi fan tutte, który Państwu prezentujemy powstał we współpracy z Warszawską Operą Kameralną i jej Festiwalem Mozartowskim nie mającym sobie równych w świecie. Nigdzie nie ma sceny, na której wykonuje się wszystkie dzieła operowe jakie Mozart napisał. Te cztery najlepsze tytuły, jakie były w naszym repertuarze to zaledwie cząstka bogatej spuścizny tego przedwcześnie zmarłego geniusza. Wśród nich Cosi fan tutte darzę miłością szczególną. W tej pozornie błahej komedyjce o zabawie seksualnej dwóch par, kompozytor zawarł swoją gorzką wiedzę o naszej niestałości i bezradności wobec seksualnych pokus. Zawarł też drapieżną satyrę na męski szowinizm traktujący kobietę jako własność służącą do zabawy, co w dzisiejszych czasach, w epoce pokoju i dobrobytu, stało się jednym z najważniejszych tematów.

Marek Weiss

Premiera

01 marca 2014

Czas trwania

2 h 40 min (jedna przerwa)

Czarna maska

Czarna maska Krzysztofa Pendereckiego to jedno z największych współczesnych arcydzieł muzyki operowej. Apokaliptyczna wizja zagrożeń wiszących nad kulturą europejską w sposób wstrząsający koresponduje z ostatnimi wydarzeniami. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że mija właśnie trzydzieści lat od światowej prapremiery dzieła w Salzburgu, to uderza profetyczna siła zawarta w tej wywiedzionej z opowiadania Hauptmanna historii skromnej uroczystości w domu prowincjonalnego burmistrza, która przekształciła się w zwiastun zagłady naszej mieszczańskiej cywilizacji, zagłady która nie wynika z igraszek ślepego losu, lecz z naszej konkretnej winy.

To przekonanie, że rozwój wydarzeń związany jest z aktami złej lub dobrej ludzkiej woli jest bliskie twórcom Opery Bałtyckiej i wiąże się z ich decyzjami artystycznymi i interpretacją starannie wybranych dzieł do budowy repertuaru. Wśród nich Czarna maska staje się jednym z najdonioślejszych składników i największych wyzwań dotyczących trudności i jakości wykonawczych.

Premiera

20 marca 2016

Czas trwania

1 h 30'

Czarodziejski flet

Wolfgang Amadeusz Mozart

Zgodnie z zapowiedziami proponujemy trzecią część tryptyku mozartowskich arcydzieł. Po Don GiovannimWeselu Figara kolej na najbardziej tajemnicze dzieło. Pozornie jest lekkim singspielem o przygodach poszukiwaczy uprowadzonej księżniczki. W rzeczywistości jest wspaniałą poetycką wariacją o świecie bez Boga, w którym ludzie sami ustanowili system wartości i próbują wśród codziennych radości i trosk bronić tego systemu i nadać mu sens, a jednocześnie nadać sens własnemu kruchemu życiu. Pozornie jest to ironiczna opowieść o masonerii – jej pięknie i śmiesznostkach, ale pod nią znajdziemy wyznanie, że prawdziwa mądrość człowieka nie kryje się w tajemnych księgach i obrzędach, tylko w miłości i prostych chwilach ulotnego szczęścia. Nasz hołd wobec genialnego kompozytora będzie i tym razem polegał na najwyższej, na jaką stać nasz zespół, staranności w zrealizowaniu jego partytury.

Premiera

27 marca 2010

Czas trwania

2 h 45 min (jedna przerwa)

Eros i Psyche

Ludomir Różycki

Opera Eros i Psyche Ludomira Różyckiego, z librettem opartym na niezwykle popularnym na początku XX wieku dramacie Jerzego Żuławskiego, swoją prapremierę miała we Wrocławiu w 1917. W tym samym czasie Karol Szymanowski przygotowywał się do napisania Króla Rogera. Dzieło Szymanowskiego, choć nie spotkało się z uznaniem publiczności w latach dwudziestych, powraca obecnie z sukcesem na najważniejsze sceny operowe. Inny los spotkał operę Różyckiego - w okresie międzywojennym przebojem zdobyła europejskie sceny, po wojnie grana była już tylko dwa razy w Polsce, a obecnie popadła całkowicie w zapomnienie. Zupełnie niesłusznie - jest to opera pełna rozmachu przywodząca na myśl dzieła Pucciniego i R. Straussa, a jej libretto pod wieloma względami należy uznać za lepsze od Króla Rogera. Opowiada historię tęsknoty człowieka za światem idealnym - za miłością oraz o walce człowieka z ciałem i materią. Uosobieniem miłości jest oczywiście mityczny kochanek - Eros, Psyche symbolizuje zaś duszę ludzką. Tytułowa Psyche wędruje w towarzystwie parobka Blaksa (który jest kwintesencją materializmu) przez pięć epok - od Starożytnej Grecji, przez Cesarstwo Rzymskie, średniowieczną Europę, Rewolucję Francuską po wiek XX. W każdej z epok odradza się w innej roli i na nowo rozpoczyna poszukiwanie swojego ideału – Erosa. W finale spotyka go tam, gdzie zupełnie się go nie spodziewa.

Premiera

12 września 2015

Czas trwania

2 h 45 min (jedna przerwa)

Eugeniusz Oniegin

Piotr Czajkowski

Jedna z najpiękniejszych oper w literaturze światowej, opowiadająca o jakże częstym w życiu każdego z nas spóźnieniu się z podjęciem najważniejszej decyzji, zagapieniu się w chwili, gdy właśnie mija nas ten jedyny, najważniejszy człowiek, który mógłby dać szczęście. O roztrwonieniu jedynego bogactwa, jakie nam przypada w udziale, zlekceważeniu wartości, które mogłyby dla nas być zbawienne. Rzecz o najbardziej bolesnym dla człowieka marnotrawieniu miłości i przyjaźni, które los nam daje szczodrą ręką, a my w tym czasie uganiamy się za błahostkami. Rzecz o nostalgii za krainą słodkiej młodości nie tylko naszej, ale i ludzi, którzy nas otaczali i Ojczyzny jakże pięknej, gdy wspomina się jej miniony czas i jakże gorzkiej, gdy się odczuwa na sobie jej determinację w pędzie ku przyszłości.

Premiera

25 kwietnia 2009

Czas trwania

2h 40’ (jedna przerwa)

Festa della Donna

Koncert z okazji Dnia Kobiet. Więcej informacji wkrótce. 

Premiera

08 marca 2017

Czas trwania

Gala Otwarcia premiera

Koncert inauguracyjny zapowiadający program Europejskich Sezonów Opery Bałtyckiej, który będzie realizowany w ciągu najbliższych czterech lat. Zgodnie z jego założeniami, w każdym z kolejnych sezonów artystycznych będziemy prezentować kulturę innego kraju - Włoch, Francji, Hiszpanii oraz Niemiec - krajów, których historia w sposób nierozerwalny łączy się ze sztuką operową.

Bogactwo artystyczne, różnorodność dzieł operowych, wielcy kompozytorzy, których utwory niezmiennie od wieków stanowią inspirację dla współczesnych twórców oraz niezwykłe tradycje kulturowe Włoch sprawiły, iż sezon 2016/2017 został poświęcony tematyce włoskiej.

Podczas Gali Otwarcia przedstawimy program oparty na czterech filarach Opery Bałtyckiej, a więc opera, taniec, edukacja i tutti. Zespoły artystyczne naszego teatru – CHÓR, ORKIESTRA i BALET – zaprezentują się w repertuarze takich kompozytorów jak: Verdi, Puccini, Rossini, Różycki, Moniuszko, Chopin. Nie zabraknie też elementów operetki.

Nasze zaproszenie do udziału w Gali przyjęli niezwykli artyści – soliści Karolina Sikora, Andrzej Lampert, pierwsi soliści Szwedzkiego Baletu Królewskiego -Dawid Kupiński i Daria Ivanova.

Galę poprowadzą aktorzy - Magdalena Lamparska i Maciej Makowski.

Premiera

30 września 2016

Czas trwania

ok. 3 h

Gracze

Dymitr Szostakowicz / Krzysztof Meyer

Idea tego spektaklu zawładnęła moją wyobraźnią kilka lat temu i im większe piętrzą się przeszkody na drodze do jego realizacji, z tym większym uporem brnę do celu. Sam Dymitr Szostakowicz to Himalaje operowe, podobnie jak Ryszard Strauss, którego dwa najważniejsze dzieła stały się w realizacji Opery Bałtyckiej wielkimi sukcesami moich muzyków. Jestem pewien, że jesteśmy należycie przygotowani do podjęcia takiego wyzwania. Ale spróbujemy jeszcze podwyższyć poprzeczkę w projekcie, na który złożą się dwa dzieła GraczeSkrzypce Rotszylda.

Premiera

26 stycznia 2013

Czas trwania

95 min

Krystyna Stańko Quintet. Gdańskie Gwiazdy – Koncert Noworoczny

Wydarzenie specjalne

Miasto Gdańsk oraz Fundacja Gdańska zapraszają na wyjątkowy   Koncert Noworoczne - Gdańskie Gwiazdy. Gwiazdą tegorocznej odsłony Koncertu będzie Krystyna Stańko   Quintet. Partnerem projektu jest Opera Bałtycka w Gdańsku.

Premiera

29 stycznia 2017

Czas trwania

Madame Curie

Elżbieta Sikora

"Nikt nie kwestionuje jej wielkości, ale wiemy o niej niewiele. Przeważnie jest to zbiór stereotypowych informacji o pani profesor chemii, siwych włosach, oschłej aparycji, Nagrodzie Nobla i mężu, który w niej partycypował. Niewiele osób czytało książki poświęcone jej życiu, jeszcze mniej zdaje sobie sprawę, jakim kamieniem milowym w nauce były jej odkrycia.

Ma należne jej miejsce w panteonie narodowych bohaterów i jej imieniem nazywamy ulice, szkoły i uczelnie. Jest jedną z siedmiu globalnych sław pochodzenia polskiego obok Kopernika, Chopina, Wojtyły, Wałęsy, Poli Negri i Polańskiego. Każdy wykształcony obywatel świata kojarzy ją i rozpoznaje. Teraz, kiedy rok 2011 ogłoszono jej rokiem, wiedza o niej pogłębi się i upowszechni. Mam taką nadzieję.

Jestem jej fanem od wielu lat i mój podziw dla niej rośnie wraz z moim wiekiem i doświadczeniami. Stawiam ją za wzór sobie i swoim dzieciom. Ale czy rzeczywiście wiem, kim była? Ostatnio pojawiło się wiele publikacji usiłujących odbrązowić jej pomnik i przywrócić pamięci o niej bardziej ludzki wymiar. Postanowiliśmy się przyłączyć do tych poszukiwaczy prawdy i na swój, operowy sposób opowiedzieć o tej niezwykłej kobiecie, która podbiła świat, pokonując niebywałe trudności, niechęć, wrogość i własne słabości. Jej żelazny charakter i genialny umysł ukształtowały się w delikatnym ciele, które było poddawane próbom namiętności i pokusom dalekim od purytańskiego wizerunku laboratoryjnej pracoholiczki. Piękna, dramatyczna postać z krwi i kości. Taką chcemy ją pokazać i taką kochać".

Marek Weiss

Premiera

25 listopada 2011

Czas trwania

1h 40'

Makbet

Giuseppe Verdi

Anglicy otaczają ten dramat Szekspira zabobonnym lękiem. Twierdzą, że nikomu jeszcze nie udało się wystawić go z sukcesem. A jednak w teatrach całego świata przynajmniej raz w tygodniu odbywa się premiera tego arcydzieła. Opera Verdiego wiernie przenosi moc jego poezji w wyższą sferę muzyki i podwaja szanse dotarcia z przejmującą opowieścią o człowieku skazanym przez los do serc i umysłów widzów. Próbujemy wtedy zrozumieć, czy rzeczywiście jesteśmy bez szans wobec przeznaczenia, czy też to nasza głupota i zła wola pcha nas na zatracenie i mnoży zbrodnicze uczynki. Rozstrzygnięcie tak poważnych dylematów mało kto kojarzy z salą operową. A jednak wierzymy, że dzięki potędze muzyki to właśnie tutaj prawdziwe katharsis i oczyszczenie sumień jest możliwe. Służymy temu z całą pokorą należną sztuce, ale i z dumą, że dojrzeliśmy jako zespół do takich zadań.

Premiera

05 września 2010

Czas trwania

2h 30' (jedna przerwa)

Maria

Roman Statkowski

Kiedy niestrudzony odkrywca polskich zapomnianych dzieł, Łukasz Borowicz nagrał płytę z operą Romana Statkowskiego Maria, której libretto powstało w oparciu o romantyczny poemat Antoniego Malczewskiego, postanowiłem, że jak najszybciej wystawię to dzieło w Operze Bałtyckiej. Wyobrażałem sobie trudności z przeniesieniem na scenę kresowych klimatów z odległych czasów i myślałem o inscenizacji w duchu Moniuszki, Sienkiewicza i Matejki, czyli pod wezwaniem „ku pokrzepieniu serc”. Uważam, że na naszych scenach od czasu do czasu powinny istnieć takie zacne obrazki wbrew wszelkim modom i tendencjom. Długo by tłumaczyć dlaczego wciąż tak myślę, mimo że sam przecież często przenoszę stare libretta we współczesne realia.


I oto młody, bardzo obiecujący, angielski reżyser polskiego pochodzenia Michael Gieleta ubiegł moje zamiary i wystawił Marię na ciekawym bardzo festiwalu operowym w irlandzkim Wexford, gdzie odniósł swoją brawurową inscenizacją wielki sukces. Czujny, jak zawsze w takich przypadkach, kiedy polska sztuka jest doceniana w świecie, dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza Paweł Potoroczyn przekonał mnie, że warto ten spektakl pokazać w Gdańsku i pomógł nam nawiązać z Wexford ścisłą i owocną w tej sprawie współpracę.

Ponieważ inscenizacja nawiązuje wprost do stanu wojennego i realiów gdańskich, wydawało nam się sensowne zaproponować tę premierę jako jedno z wydarzeń festiwalu „Solidarity of Arts”, który kolejny już rok będzie budował pomost pomiędzy różnymi rodzajami artystycznej aktywności, pomiędzy historycznymi podziałami i orientacjami światopoglądowymi, a którego nazwa wymyślona przez niżej podpisanego miała na celu odbudowanie właściwego znaczenia, tak świętego dla nas niegdyś, słowa SOLIDARNOŚĆ.


Dla nas ta premiera ma jeszcze dodatkowy wymiar w sztuce budowania mostów. Mam na myśli przymierze pomiędzy Opera Bałtycka a Grupą LOTOS, mające na celu wspieranie sztuki operowej w Trójmieście. Bez tego przymierza realizacja Marii byłaby niemożliwa.

Marek Weiss

Premiera

25 września 2013

Czas trwania

2h 30 min. (w tym jedna przerwa)

Obsesje

Polski Balet Narodowy

Obsesje ogarniają nas, niepokoją, dręczą, prześladują. Lęki i fascynacje, podejrzenia i zazdrości, widma przeszłości i złe przeczucia. Sztuka reaguje na nie, wyraża, pobudza, przestrzega, czasem łagodzi. Także balet i teatr tańca - najskuteczniej w kameralnych przestrzeniach. W tym spektaklu towarzyszą one dwóm czołowym polskim choreografom. Obie kompozycje Krzysztofa Pastora, Adagio & ScherzoMoving Rooms - każda na swój sposób, grają na naszych nastrojach i emocjach czystą formą choreograficzną, plastyką tańca neoklasycznego, barwami przestrzeni i grą świateł, przy muzyce wielkich mistrzów: Schuberta, Schnittkego i Góreckiego. Warto wspomnieć, że te dwa balety Krzysztofa Pastora znalazły się w czerwcu 2015 roku w programie prestiżowych występów gościnnych Polskiego Baletu Narodowego w Nowym Jorku i Waszyngtonie. W programie wieczoru baletowego Obsesje przedziela je wyrazisty balet Powracające fale Emila Wesołowskiego na dwoje tancerzy, gdzie najprostsze relacje pomiędzy kobietą i mężczyzną stale zmieniają swoje barwy i uderzają w widza jak fale poematu symfonicznego Mieczysława Karłowicza. W spektaklu biorą udział czołowi soliści Polskiego Baletu Narodowego, a wśród nich: Yuka Ebihara, Maria Żuk, Marta Fiedler, Maksim Woitiul, Vladimir Yaroshenko i Paweł Koncewoj.

źródło: Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie

Występy w ramach tournée Polskiego Baletu Narodowego pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 250-lecie teatru publicznego w Polsce

Premiera

17 listopada 2012

Czas trwania

2h 5'

Aktualności

15.01.2018

Ferie w Operze Bałtyckiej

Ferie już za dwa tygodnie! Opera Bałtycka proponuje spędzenie zimowego czasu kreatywnie, podczas artystycznych spotkań w operze.

zobacz wszystkie

PROJEKT I WYKONANIE PROJECT8.PL

STRONA WYKORZYSTUJE PLIKI COOKIES.

Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w COOKIES. Pozostając na stronie godzisz się na zapisywanie plików cookies w Twojej przeglądarce.